begin jaren '70:
Oprichten van een voetbal- en volleybalploeg in de firma PACKO om het personeel meer aan sport te laten doen. In 1973 werd dan ook met een competieploeg in 3e provinciale gestart.

1975:
- eerste kampioenenviering, de eerste uit een heel rijtje ...
- eerste internationale stapjes met een reis naar Weiden, Duitsland. Hier werd de toon gezet hoe onze ploeg in de toekomst zou evolueren: een ploeg vrienden met centraal zo goed mogelijk volleybal spelen maar toch met veel aandacht aan het sociale contact met elkaar !!!

begin jaren '80:
De stap naar nationale reeksen.

Oprichten van een 2e ploeg in 3e provinciale. Dit was onze eerste vorm van jeugdwerking. Het niveau van de eerste ploeg was immers te hoog geworden om jeugdspelers onmiddelijk in te passen.
Wie vooral verantwoordelijk was voor deze groei: Etienne Bolliou. Als speler in de hoogste nationale reeks, ex-internationaal en trainer van toenertijd Rembert Torhout, bracht hij al zijn ervaring en geestdrift over op de ganse groep.

Promoveren naar de hoogste reeksen van de volleybalbond. En ook de 2e ploeg steeg naar 2e provinciale.
Dit resulteerde in het oprichten van een derde ploeg, opnieuw in 3e provinciale.

Starten van een jeugdopleiding.
Dit vormt de hoofdpeiler van onze werking en is het onze bedoeling om vooral via die jeugdwerking onze ploeg te versterken.

1990:
Fusie met de volleybalclub uit Blankenberge, een ploeg met een uitstekende jeugdwerking o.l.v. Willy Dewulf, dat resulteerde in een gestadige groei van hun ploeg.
Resultaat bij de jeugd: niet minder dan 6 provinciale titels, één Belgische kampioenenploeg en twee vice-kampioenen !!!
Resultaat bij senioren: 4 ploegen met telkens een reserveploeg.
Samen met meer dan 200 leden, maakte dit van ons op dat moment de 3e grootste club in Belgie !!!

We daalden met de 1e ploeg een reeks.
Ondertussen hadden wij in de jeugdreeksen een hoopvolle lichting die onder de bezielende leiding van Marc Beuselinck zich in de kijker speelde en kampioen werd en 3e provinciale. Zij herhaalden dit kunststukje het jaar erop en werden kampioen in 2e provinciale.
Toen besloten we onze ploeg in 2e landelijke stop te zetten en alle aandacht te schenken aan onze jeugdploeg die nu opgestoomd was naar 1e provinciale. Samen met enkele spelers uit de vroegere landelijke ploeg werd een nieuwe ploeg uit de grond gestampt.

1997-1998:
Opnieuw kampioen met onze vernieuwde eerste ploeg.
Ook onze nieuwste jeugdploeg, die in 3e provinciale uitkwam, werd met veel panache kampioen in 3e provinciale.

1999:
Het jaar van het tragische overlijden van onze Bob. In eigen rangen opgegroeid, zoon uit een familie die een van de peilers is van onze vereniging, vonden wij in Bob alle idealen terug die wij als club nastreven. Wij hebben het er nog altijd moeilijk mee, maar wij weten het nu meer dan ooit dat wij er moeten mee doorgaan want voor jongens als Bob doen wij het.